In de trein naar Parijs zat ik naast een vrouw die 2 uur lang haar make-up deed.
Ze zat aan de andere kant van het krappe gangpad. Af en toe rook ik de producten die ze gebruikte.
Ze gebruikte de selfiecanera van haar telefoon om te zien wat ze deed. En wat het resultaat was, natuurlijk.
Twee uur lang naar jezelf kijken, je moet er zin in hebben.
Ik gebruik geen make-up, dus het hele idee van twee uur lang in de weer zijn met maskers, crèmes en mascara is me sowieso vreemd. De laatste keer dat ik oogschaduw vast had, was toen ik een make-up pop had. Net als ieder meisje in de vroege jaren 80.
Het is een prima hobby natuurlijk, ‘beauty’. Waarom zou je jezelf niet pamperen?
Het probleem ontstaat denk ik vooral als je niet meer zonder durft, Als je denkt dat je het nodig hebt om gewaardeerd te worden, om voor vol te worden aangezien, om er bij te horen.
Als je het voor anderen doet.
Of als je daadwerkelijk denkt dat je niet mooi bent zónder.
De vrouw aan de andere kant van het gangpad was niet ouder dan 26 en prachtig.
Ik hoop dat ze er snel achterkomt, hoe mooi ze is. Want kennelijk is ze daar door uren per dag naar zichzelf te kijken nog niet van overtuigd geraakt.
- Hoopvol blijven en doen wat je kunt is de manier vooruit - 4 maart 2026
- Waarom ik grote AI-bedrijven niet vertrouw - 3 maart 2026
- Brutalen hebben de halve wereld op LinkedIn – en wat zij kunnen, kun jij ook - 2 maart 2026
Ik moet ineens denken aan al die verbouwde gezichten in de media de laatste decennia. Sommige opgespoten lippen zien er dan uit alsof ze net tegen de deur aan zijn gelopen. En dan denken er kennelijk ook nog: hé, dat ga ik ook doen…😂 Vreemd iets, dat beïnvloed worden.
Ja heel gek. We worden veel meer beinvloedt dan we zelf door hebben.
Heb er nooit iets mee gehad eigenlijk, ik werd er niet minder lelijk van, make-up… 😉 Hoewel ik wel wat “deed” als ik optredens had, op het podium mag je je een beetje opleuken, vind ik. Gek dat het zo gewoon is, ook op het werk, al die dichtgeplamuurde vrouwen. Een lichte flatterende touch snap ik nog wel, maar inderdaad, zo jammer dat zulke mooie jonge gezichten zo’n zelfbeeld hebben. Als je historische films mag geloven, was het vroeger nog veel erger, maar daar was ik niet bij…
Tsja. Onzekerheid is niet leuk. En we worden beinvloed door wat we om ons heen zien in de media, op TV, op social media.
Maar niemand is lelijk, vind ik.
Ik gebruik steeds minder make-up. Mijn ochtend-skincare-routine duurt nog geen vijf minuten. Beetje crème uit een huismerkpotje, rode lippenstift en zwarte mascara. En dat alleen op werkdagen. Weekend en vakanties: niets! Heb niet het idee dat ik mooier ben met make-up, is een onderdeel van naar mijn werk gaan, net als me netjes aankleden. Voel me misschien daardoor wat professioneler.
Ja dat denk ik ook. Ik wel eens dat mensen mij misschien ‘onverzorgd’ vinden omdat ik geen make-up draag. Maar so be it!
Ik had heel graag zo’n pop gewild en ik ben er nog steeds heilig van overtuigd dat ik de enige was die ‘m niet had 😀
Haha ik had een lolobal gewild, ook niet gekregen, ook van overtuigd dat iedereen hem had!
Net als jij, kan ik me er geen voorstelling van maken. Ik zou dan dingen gaan googelen als ‘hoe snel loopt je batterij leeg als de camera steeds draait”. Bij 2 uur camera gebruik is dat dus blijkbaar zo’n 40 tot 70%. Het zal vast ook liggen aan de leeftijd van de batterij.
Maar heb je in de trein niet gewoon een stopcontact? Of anders op zijn minst een powerbank mee omdat je weet dat je zoiets gaat doen en dat batterij vreet?
Ik denk dat nieuwe telefoons wel langer mee kunnen?