Ik heb vandaag iets gedaan dat ik nog nooit gedaan heb. Althans, niet letterlijk. Namelijk: ik heb kruiwagens vol paardenmest geschept en versleept.
Ik moest denken aan dat gezegde. Zoiets als ““Life is like eating a pile of shit a spoonful at a time.” Of iets in de trant van: “There is only one way to eat an elephant: a bite at a time.” Grote uitdagingen moet je in stukjes opknippen. Zo was het ook bij die enorme berg mest: het moest kruiwagen voor kruiwagen.
Het was me nooit eerder gelukt om toegang te krijgen tot de illustere paardenmestscheppers. Je moet mondeling aangeven dat je mee wilt doen en dan moet iemand je ook mondeling laten weten dat het zo ver is. Dus toen ik vandaag gewaarschuwd werd dat de hoop mest was bezorgd en ik *nu* naar de volkstuin moest, heb ik dat meteen gedaan.
Het was een interessante ervaring. Enerzijds omdat ik veel en veel slapper bleek te zijn dan al mijn moestuinbuurmannen, die allemaal 20 – 25 jaar ouder zijn dan ik. Terwijl mijn armspieren de afgelopen jaren door al dat zwemmen toch behoorlijk zijn toegenomen. Het mocht niet baten. Wat een gesjouw. Het is lang geleden dat ik zo’n knalrood hoofd had!
Maar anderzijds ook omdat ik af en toe mezelf even moest vertellen dat kokhalzen en overgeven niet nodig waren; dat paardenmest zo erg niet is; en dat je het bijna niet ruikt als je er niet op let. Vooral toen ik aan de achterkant van de mesthoop stond en er duizenden rare gele vliegen opvlogen moest ik mezelf even overwinnen.
Ik wilde me niet laten kennen, tussen al die mannen.
Diezelfde mannen legden mij meerdere keren uit dat je er een ‘kop’ op moet doen, op je kruiwagen vol mest. Ik vermoed omdat het 1) scheelt in het heen en weer lopen en 2) je betaalt per kruiwagen.
Nu begrijp ik best dat je een kruiwagen heel vol kunt scheppen. Alleen kan ik hem dan niet meer tillen. Daarom koos ik voor een light variant. Ik heb het 7 kruiwagens volgehouden en toen moest ik weg, een online gastcollege geven. 7 Halve kruiwagens, zouden de mannen zeggen.
Toegegeven: de mannen waren indrukwekkend. 20 Jaar ouder dan ik maar vele malen fitter en sterker. Levend bewijs dat tuinieren goed voor je is.
Het was misschien ook een beetje bravoure. Zij wilden zich ook niet laten kennen, natuurlijk.
Het zou me niet verbazen als ze allemaal net als ik uitgeteld op de bank liggen vanavond.
215/1000
- Waar is Elja mee bezig (in januari 2026)? - 17 januari 2026
- 10 Social media tips voor kandidaat-raadsleden: hoe je vindbaar wordt, bereikbaar blijft en impact maakt - 16 januari 2026
- Bedank de mensen die je een pootje geven - 15 januari 2026
Ontdek meer van Elja Daae
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Maar goed dat dat gastcollege online was 😉
Haha idd! Hoewel je niet zo vies wordt als je de kruiwagen niet te vol laadt en je laarzen aan hebt 😀
Het zou me niet verbazen als ze allemaal net als jij uitgeteld op de bank liggen vanavond. 😁 knap gedaan! ik zag toevallig vanavond een mevrouw van een jaar of 70 (leeftijden zijn hier absoluut niet te schatten, ze kan ook 45 geweest zijn) met een volle kruiwagen… de berg op lopen. Zelfs af kan ik het nog niet.
Kruiwagens zijn hard werken! Berg op of af 😁