Ik kan best zonder AI

Ik moet van mezelf mijn Claude-abonnement opzeggen. Ik heb het gevoel dat ik er te afhankelijk van word. Plus, de toegevoegde waarde is tot nu toe eigenlijk heel beperkt. En, niet onbelangrijk, ik wil eigenlijk mijn geld ook gewoon niet geven aan de grote AI-bedrijven die roepen dat het allemaal zo gevaarlijk is maar toch lekker doorgaan met ontwikkelen en verkopen. Vote with your feet, dat idee. De vraag is: kan ik nog zonder AI?

Claude is mijn websitehulp

Iedere keer dat ik iets wil oplossen in/aan mijn website, gebruik ik Claude. Dat is lekker makkelijk. Voor je het weet heeft Claude weer een regeltje code bedacht om ergens in te plakken en klaar is klara. Of een stappenplannetje. Of een analyse van blogberichten zodat ik wat slimmer om kan gaan met het taggen en categoriseren van dit blog.

Aan de andere kant: Claude heeft het uiteindelijk vrijwel altijd voor 20% mis. Of het systeem komt met hele ingewikkelde oplossingen.

Als ik Claude bijvoorbeeld vraag welke tool ik kan gebruiken om iets te doen, of welke plugin, verwijst het systeem me vaak naar plugins die niet meer worden onderhouden. Of tools waar ik al voor betaal, maar waarbij de functionaliteit die Claude beschrijft een ander abonnement vraagt, van honderden dollars.

Soms stuurt Claude me direct naar de goede oplossing, maar vaker ben ik een uur heen en weer aan het chatten voor ik weet wat ik moet doen. Dan komt er wel een goede oplossing uit, maar het duurt heel lang. Via omwegen.

Vaak moet ik dan eerst ergens een stuk code bekijken (waarvoor ik dan eerst ingewikkelde dingen moet doen), dat kopieren en plakken en dan komt Claude wel met een oplossing. Maar het duurt lang.

(dat was overigens ook mijn conclusie over vibe coden, na de cursus die ik deed)

Als ik had nagedacht, had ik het zelf gekund

Gisteren begreep ik niet waarom het niet lukte om een categorie te verwijderen op dit blog. Dat is een labeltje dat je aan je berichten kunt hangen, zodat ze beter ingedeeld zijn, in 1 keer vindbaar zijn en je er ook makkelijker links en koppelingen naar kunt maken (bijvoorbeeld deze nieuwe categorie: Werk & Leiderschap).

Het lukte maar niet om een categorie te verwijderen. Daarom ben ik (dom dom) twee dagen bezig geweest om handmatig honderden artikelen tegelijk te proberen te ont-labelen. Wat nauwelijks lukte. Toen ik uiteindelijk aan Claude vroeg waarom het mis ging, waren we eerst een tijdje – een dag – het verkeerde aan het onderzoeken. Uiteindelijk lag het gewoon aan 1 vinkje in de standaardinstellingen.

Toen ik het vond (dankzij Claude), wist ik opeens zeker dat ik dit probleem gewoon zelf had kunnen oplossen. Dat doe ik tenslotte al sinds 2009: beetje zoeken, beetje klikken, beetje Googlen … zo heb ik eigenlijk alles geleerd over websites.

Maar ik heb mijn denkvermogen uitbesteed, tegenwoordig. Aan Claude.

Claude heeft het lang niet altijd goed

Als Claude nou echt alle zou weten, was het misschien nog prima. Maar heel vaak weet Claude het helemaal niet precies. Dat kan ook eigenlijk niet, gezien de manier waarop AI werkt. Maar toch heb ik kennelijk hoge verwachtingen.

Zo ging het ook met een vraag waar ik met Claude al een week mee bezig was (voor de liefhebber: ik wilde een child theme instellen). Pas gisteren realiseerde ik me wat er aan de hand was en dat mijn vraag overbodig was (liefhebber: omdat ik al zo’n child theme had, alleen heette het niet zo).

Claude wist welke software (welk ’thema’) ik gebruikte. Maar had toch vrolijk met me mee gepraat, de hele week.

Er is een reden dat ik in mijn chathistorie regelmatig gesprekken heb die eindigen in de trant van:

(E) Dat kan niet, want …

(C) Je hebt helemaal gelijk, dat kan inderdaad niet {uitleg). Een betere oplossing is …

Wat verliezen we als we de stappen overslaan?

Deze website bestaat sinds 2009. Tot een jaar geleden regelde en knutselde ik alles zelf. Ik kon alles uiteindelijk wel oplossen. Het kostte alleen veel tijd.

Nu ik weer de tijd neem, begin ik ten eerste weer de lol te zien van zelf onderzoeken. Zelf oplossen.

Maar ik zie ook hoe gevaarlijk het is om op zo’n AI-bot te vertrouwen. Vooral voor dingen waar je zelf niet genoeg van af weet. Want als het om websites gaat, kan ik zelf wel inschatten hoe het zit en of Claude met onjuiste of onvolledige of onnodige instructies komt. Maar wat als het iets is waar ik niets van weet? Dan kan ik die fouten, of onnodig ingewikkelde oplossingen, helemaal niet herkennen.

Ergens las ik van de week een artikel van iemand die dat het grote nadeel vond van AI: dat we het allemaal niet langer zelf proberen uit te zoeken. Niet meer zelf dat pad naar het antwoord willen bewandelen.

Ik weet niet of het een kwestie is van willen, hoor. Het is denk ik vooral een teken dat we geen tijd meer hebben, of denken te hebben. Maar ik zal dat verhaal niet nog een keer afsteken 🙂

Toen ik het las, was ik eerst een beetje geïrriteerd. Ik dacht aan alle websitevragen die ik aan Claude stel. “Pfff”, dacht ik, “Waarom zouden we het onszelf niet makkelijker maken? Waarom zou IK het mezelf niet makkelijker maken met al dat gedoe met die website?”.

Maar diep van binnen wist ik natuurlijk wel dat het klopt. Dat we veel verliezen door AI-bots het antwoord te vragen, in plaats van het zelf te proberen op te lossen.

Niet lang daarna besloot ik om mijn oude webdesignbureau te vragen om de grote dingen op te lossen. Dat kost geld, maar dat geld gaat naar mensen die ik het gun (itt Anthropic). En de resultaten zijn een stuk beter. En het is ook nog eens leuker, om met echte mensen over je website te bomen. Het idee dat echte professionals zich er druk om maken.

Nu ben ik al dagen en dagen met Claude aan het chatten om allerlei kleine dingen op te lossen. En kom ik tot de conclusie dat die klager gelijk had: het is inderdaad leuker en beter om zelf de oplossingen te vinden.

Want als je de tijd hebt voor de reis, is die toch belangrijker dan de bestemming.

Of in ieder geval leerzamer.