Hoge verwachtingen

Ik had ouderavond op school. En ik ging een beetje boos naar huis. Omdat er zo stom werd gedaan over het VMBO.

Met twee VMBO-rs (een is inmiddels MBO-er) in huis, heb ik wel reden van spreken, vind ik.

Het ironische was dat de mevrouw die het introductiepraatje hield voor de zaal vol ouders van VMBO-ers begon met te zeggen dat het zo jammer was dat er negatief wordt gedaan over het VMBO. Om vervolgens uit te leggen dat ‘het gewoon een andere route was’ naar het HBO en zelfs de universiteit.

Ik wist niet wat ik hoorde.

Ik dacht, nu gaat ze iets zeggen over hoe leuk en goed het MBO is. Hoeveel behoefte er is aan vaklui. Hoe je het zo gek niet kan bedenken of er is een MBO-opleiding voor. En hoe je ook als MBO-er alle mogelijkheden hebt om je te ontwikkelen, een goed inkomen te verdienen en te doen wat je leuk vindt. Dat het komende jaar een kans is om lekker naar opleidingen te gaan kijken (iets dat de mentor later wel benoemde).

Het is niet dat het onmogelijk is om naar het HBO of de universiteit te gaan als je VMBO doet. Ik heb het zelf ook gedaan, die ‘route’. Maar dat is lang geleden. Het liep vooral zo omdat er allemaal gedoe thuis was toen ik de brugklas deed en ik totaal onderuit ging dat eerste jaar op de middelbare school. Ik ging naar een kleine, zelfstandige mavo om de druk er even af te halen, als een soort pauze voor ik doorstormde naar de volgende diploma’s. Bovendien is die ‘route’ tegenwoordig wel wat lastiger dan toen. En dat is ook niet het punt.

En ja, als je meer kan, altijd meer doen, zou ik zeggen. Een HAVO-diploma biedt weer andere kansen.

Maar mijn punt is vooral dat het niet hoeft, als VMBO-er ook nog de HAVO doen of focussen op het HBO. En dat er zo ongelofelijk veel goede en leuke opties zijn op het MBO.

Ik denk dat het komt door waar ik woon. Een dorp vol hoogopgeleide ouders die hoge verwachtingen hebben van hun kinderen. En die leerkrachten continu onder druk zetten voor betere, hogere schooladviezen en betere resultaten. Misschien dat die mevrouw het gedoe voor wilde zijn. Misschien was ze door schade en schande wijs geworden.

Dat werd bevestigd in de klassenbijeenkomst, later. Als ik de ouders mocht geloven, was de hele mentorklas van mijn zoon van plan om in 7 vakken eindexamen te doen en alsnog naar de HAVO te gaan.

Tsja.

Misschien gebeurt dat in mijn omgeving wel vaker dan op andere VMBO’s. Zou kunnen.

Maar het geeft wel een beetje het idee dat het niet genoeg is, het VMBO. En ik vind dat een verkeerd signaal.

Mijn zoon begint de laatste tijd ook over de HAVO, als volgende stap. Maar ik weet niet of hij dat echt wil, of dat dat komt omdat het als de juiste ‘route’ wordt gebracht.

Ik denk dat we maar gewoon wat MBO’s gaan bezoeken dit jaar.

Want ik heb ook hoge verwachtingen: ik verwacht dat mijn zoon gaat doen wat hij leuk vindt en wat bij hem past.

Op welk niveau dan ook.