Deze zomer gaat mijn laatste social media app op pauze

Ik deed LinkedIn dicht, net, en dacht: dat was het. Deze zomer gaat mijn laatste social media app op pauze. Eens kijken of ik zonder kan.

Ik ben al heel lang gestopt met Instagram, Facebook, X en TikTok. Ik kan het iedereen aanraden. Het maakt je leven een stuk rustiger.

Maar LinkedIn was mijn life line naar het werkende leven, vacatures en mijn netwerk. Ik heb er de afgelopen maanden flink wat uurtjes doorgebracht.

Leuke uurtjes, dat wel. Uurtjes vol netwerk updates en vaknieuws en vacatures. Maar het levert allemaal niet echt veel op, als ik eerlijk ben. Behalve een gevoel van onrust. Verder was het een soort van messaging app om koffie-afspraken en lunch dates te plannen. Verder niets.

Social media-loos

Ik weet dat dit ironisch is, uit mijn mond. Ik was dé social media expert, tenslotte. Ik schreef jarenlang boeken en verdiende mijn geld met key notes, trainingen en workshops over social media. Zelfs een groot gedeelte van dit blog gaat over social media (ik moet die populaire artikelen nog uit Google halen).

Maar toen ik in loondienst ging, stopte ik direct met mijn zakelijke social media accounts. Ik voelde alleen maar opluchting. Alsof ik mezelf jarenlang had moeten verkopen en het nu opeens niet meer hoefde. Ik had nooit doorgehad dat dat een soort last was geworden. Maar toen hij van mijn schouders viel, dacht ik: oef!

De afgelopen anderhalf jaar (of misschien al twee? drie? ik weet het niet eens), nadat ik besloot om ook mijn persoonlijke TikTok en Instagram accounts niet meer te gebruiken en de apps van mijn telefoon gooide, ging ik meer tijd besteden aan andere dingen. Bloggen, natuurlijk, en een eigen nieuwsbrief. Maar ook boeken lezen, artikelen, vaknieuws en nieuwsbrieven. Meelezen in signalgroepen en Slack-kanalen. Meer podcasts luisteren.

En LinkedInnen, dus.

Al die dingen vragen ook tijd. Maar ze zijn niet zo .. invasief. Ze zijn ook niet zo verslavend.

Het helpt natuurlijk dat ik niet werk: ik heb sowieso meer rust. Juist als je moe bent, is de verleiding van social media apps het grootst. Voordat ik met TikTok stopte vond ik niets ontspannender dan als ik klaar was met mijn werk in mijn luie stoel te hangen en te lachen om TikTokvideo’s. Ik kon het rustig twee uur vol houden, als de kinderen naar bed waren en ik alleen thuis was.

Logisch ook: die apps zijn gemaakt om je gedachteloos te entertainen. Actief kiezen wat je wilt zien, horen en lezen vraagt energie. Maar dat hoeft niet, met algoritmische social media apps. Ze sluiten naadloos aan op onze drukke, stressvolle levens. Wat dat betreft ben ik social media steeds meer gaan zien als iets dat ons uitbuit en minder als iets dat ons verbindt en ons iets brengt.

Er is niets mis met entertainment

Toen ik van de week een prachtige video doorgestuurd kreeg van iemand op LinkedIn, was ik er bijna weer ingetrapt. Er bleek een groep te zijn vol met mensen die net als ik van kunst houden. En die non-stop mooie, interessante (AI-gegenereerde?) video’s delen. Voor ik het wist zat ik in een soort Instagram-reel feed.

Ik schrok er zelf van! Ik ben er meteen weer uitgestapt.

Niet omdat het niet mooi of vermakelijk was. Maar omdat het zo verleidelijk is om mijn tijd door te brengen met al die mooie video’s en plaatjes. Om niet bewust te kiezen wat ik wil zien. Om me over te geven aan het genot van niet-nadenken.

Er is niets mis met entertainment. Of je nu naar Netflix, YouTube, de NPO of naar TikTok kijkt, het lijkt hetzelfde. Maar het verschil is de actieve keuze die je maakt. En natuurlijk ook dat je je persoonlijkste gegevens – je voorkeuren en je gedrag – deelt met grote techbedrijven. Maar dat is iets waar je als individu niet zo veel last van hebt.

Social media is niet zo social

Toen ik vroeger (oma vertelt!) uren per dag Twitter rondhing, was dat een medium dat draaide om contact en kennisuitwisseling. Je kon er een community starten of je bij een andere community aansluiten. Je kon er vrienden maken en mensen leren kennen. Je kon er om hulp vragen of juist hulp bieden. Het was sociaal. Maar naarmate de social media apps meer consumerend werden, meer entertainment dan community, werden ze ook verslavender. Of misschien was het andersom? Het pakt me niet meer zo, in ieder geval.

Ik zie soms vacatures voorbij komen die zich richten op de combinatie van communicatie en non-profit en AI. Functies waar ik met mijn CV een goede kans zou maken. Er zijn niet zo veel mensen die zoveel weten van beleid en zoveel van communicatie en content Maar dat soort functies zou betekenen dat ik weer volop in social media apps moet duiken, op de hoogte ben van de trends, de ins en outs. En dat wil ik niet.

Hoe dol ik ook altijd op social media ben geweest en hoe veel het me ook heeft gebracht (waaronder sommige lezers van dit blog en een belangrijke vriendschap): het is niet goed voor mijn mentale gesteldheid. Het brengt me niets en kost me het belangrijkste dat ik heb: tijd en aandacht. En ik kies niet eens bewust voor wat ik zie: ik vertrouw op een complex AI-systeem dat zich voedt met mijn gedrag.

LinkedIn gaat uit, de komende weken, heb ik besloten.

Eens kijken of ik het volhoud, zonder dat dagelijkse scrollen. Ik vind het nu al moeilijk! Ik ben behoorlijk LinkedIn-verslaafd, merk ik. Ik breng er stiekem heel wat uren door.

Benieuwd wat er voor in de plaats gaat komen. Misschien een van de 5 non-fictieboeken die ik inmiddels op mijn virtuele nachtkastje heb liggen?

Gelukkig heb ik Candy Crush nog. 🙂