“Ik heb een hele dure manangementcursus gevolgd.”, verontschuldigde ik me, nadat ik een paar keer had gereageerd op wat mensen vertelden en ze me verbaasd aankeken. Het blijkt dat je na zo’n cursus de woorden hebt om te duiden wat mensen meemaken in hun werk. Als ze zich bloot geven, althans.
Ik was op de ‘Two hour cocktail party’ van Puur. Een soort Kerstborrel, maar dan anders.
De Two Hour Cocktailparty
Het is niet zo maar wat borrelen, deze bijeenkomst. Het is een format. Tijdens de Two Hour Cocktailparty krijg je als aanwezigen vragen voorgelegd, bij wijze van conversation starter. Zoals ‘Wat zeggen mensen over jou achter je rug om?’.
Klinkt heftig, is het niet, want met een mocktail in je hand en creatieve naambadge om je nek blijft alles luchtig. Het maakt dat je heel snel, hele diepe gesprekken voert met wildvreemden. En dat niemand in een hoekje achterblijft. Soort netwerken-voor-niet-netwerkers.
En voor wel-net werkers, natuurlijk. En voor Elja’s, die er tussenin vallen, afhankelijk van de bijeenkomst.
Cursus speak
Ik was om de een of andere reden de hele avond mijn leiderschapscursus van het afgelopen jaar aan het channelen.
‘Oh’, zei ik tegen iemand, toen het over voornemens ging. ‘Je wilt van taakgericht naar relatiegericht, komend jaar..’
Ze beschreef hoe ze soms zo gefocust is op haar doel dat ze vergeet te communiceren met andere betrokkenen. Ze keek me verbaasd aan. En de rest ook. Want dat was het precies.
Ik leerde ook een nieuw management model, dat van Herman. Die legde uit hoe je je creativiteit aanwakkert. Namelijk meer CHAOS (Creativiteit, Hart, Aandacht, Open, Starten). Herman is trouwens de bedenker van DurfTeVragen, las ik net. Wauw! CHAOS in de praktijk.
De kunst van het starten
Toen iemand anders vertelde over plannen maken en nieuw werk zoeken, ma een periode van verandering een nieuwe weg inslaan, begon ik over “De S van Starten!’. Hij keek me verbaasd aan. Maar ik heb geleerd hoe je managementnodellen in de praktijk brengt! Met een praktijkvoorbeeld, mensen.
Dus vertelde ik hoe mijn zoontje vroeger altijd riep ‘Gaat gaan!’ vanuit zijn buggy. Hij bedoelde ‘Let’s go’, Hij leerde twee talen tegelijk toen we in de VS woonden.
GAAT GAAN! Begin te starten! Hoewel het in zijn geval neerkwam op ‘Weg hier!’. Maar dat is een ander verhaal.
Bij de vraag naar goede voornemens kwam Starten pas echt goed naar voren. Want waarom wachten tot 1 januari als je vandaag kunt starten? Meer sporten; bijna iedere week naar een museum, dagelijks bloggen. De S van starten. Maar ook dat is verandering. En verandering is weer iets dat bij mijn dure managementcursus hoorde.
Vertragen en verdragen
Starten is niet bepaald mijn uitdaging, legde ik uit. ik vertelde over mijn pogingen om mijn cursus in de praktijk te brengen. Over ongemak verdragen en niet direct en primair te reageren. En dat het me niet helemaal gelukt was om het in de praktijk te brengen. De koppeling met het antwoord op de vraag ‘Waar roddelen mensen over achter je rug’ was snel gemaakt. 😉
Toen ik net over de avond nadacht, zag ik weer de blikken van mijn gesprekspartners voor me. Zo’n managementcursus geeft je de woorden om gedrag te duiden (al is het lastiger bij jezelf dan bij anderen, ook iets dat je leert in zo’n groepscursis). Het is echt een cadeau. Vooral als de inhoud even heeft kunnen bezinken.
Je leert vooral van anderen
Het was een hele fijne avond. En niet alleen omdat ik me realiseerde hoeveel ik leerde op die training.
Ik mis het, die kans om te interacteren met de wereld en daarvan te leren. Om te groeien. Reflectie is ook goed, maar ik ben een beetje uitgereflecteerd.
Als je geen collega’s of opdrachtgevers hebt, als je niet werkt, heb je eigenlijk ook geen kans om te ervaren waar je energie van krijgt. Zo stond ik gisteren te praten met een hele leuke vrouw uit de PR. Ik vertelde over mijn presentatie van laatst. Ik zag ik mezelf als het ware gaan vonken.
Zo leverde een cocktailparty heel veel inzichten op.
Daarom een tip: als je komend jaar iets wilt organiseren voor een groep van 15 tot 30 mensen, iets dat zowel nuttig als luchtig is en waarbij mensen min of meer ongemerkt gaan netwerken, dan moet je Anna-Maria even een berichtje sturen.
Geen managementcursus required.
Wowww, dat klinkt als de ultieme netwerkbijeenkomst. Kleinschalig zodat je ook echt de kans krijgt om met iemand te praten. Grappig dat je dat inzicht kreeg. Het is iets dat ik vooral in het begin van het zzp-schap ontdekte. Weg collega’s… en dan?
En dus zocht ik leuke, interessante netwerkbijeenkomsten. En vond ze nauwelijks. Ik houd niet van blabla, niet van opgedofte lui die vooral graag zichzelf horen praten maar ondertussen niets zeggen.
Ik vond er één ruim 30 kilometer verderop, die is helaas ter ziele gegaan, de aanjager ging weer in loondienst. De opvolgers maakten er een besloten partijtje van. Er was een héle goeie ruim 45 kilometer verder, de pandemie zorgde ervoor dat ook die verdween. Nu bezoek ik er nog een, Samen in de regio. Het grote voordeel is dat ze maar een paar bijeenkomsten per jaar hebben, maar wel allemaal maatschappelijk betrokken, met goede sprekers en verdieping achteraf in groepjes. En dat je elkaar wat gunt, niet komt om te halen.
Echt een gesprek voeren… zo prettig!