Omdat ik iemand een bericht wilde sturen, had ik mijn LinkedIn Premium abonnement weer aangezet. Het heeft verder niet bijzonder veel nut, maar je kunt wel net zoveel privéberichtjes sturen als je wilt. En net zo veel zoeken als je wilt. Plus: met zo’n abonnement kun je precies zien wie jouw profiel bekeken heeft. Ik wil het geen gluren noemen maar ehm … soms is het dat natuurlijk wel.
(toen ik mijn maandabonnement ging opzeggen, kreeg ik weer een aanbieding voor de helft van de prijs voor twee maanden. dus nou ja. toch maar gedaan. Ook al mag ik niet op LinkedIn komen van mezelf de komende tijd, kan ik het daarna ruimschoots inhalen)
Ik kijk er eigenlijk nooit naar, naar die overzichten. Het maakt me niet uit of en wie mijn profiel bezoeken. Maar toen ik er laatst terecht kwam omdat ik me afvroeg of mensen van een organisatie waar ik had gesolliciteerd er op hadden gekeken, was ik toch wel een beetje verbaasd.
Ik kon namelijk precies zien welke oud-collega’s de afgelopen weken er op mijn profiel hadden gekeken. TIP: je kunt dat ook uitzetten, als je op iemands profiel wilt kijken. Dan ziet diegene alleen dat iemand van je organisatie heeft gekeken, maar niet wie. Nadeel is dat je zelf ook niet meer kunt zien wie er op jouw profiel heeft gekeken.
TIP 2: als je een betaald abonnement neemt, kan niemand meer zien op wiens profiel je zit te kijken. Inderdaad: je betaalt zodat je zelf anoniem kunt gluren bij anderen en tegelijkertijd precies kunt zien wie er bij jouw zit te gluren. Fijn business model, dat LinkedIn. Alsof je geld verdient aan de slechtste eigenschappen van de menselijke natuur. Nou goed.
Ironisch, dacht ik bij mezelf. Als mijn oud-collega’s zo graag willen weten hoe het met me gaat, zouden ze me natuurlijk 1) even kunnen bellen of appen; of 2) mijn blog kunnen lezen. Dan hadden ze ook antwoord gekregen.
Maar kennelijk weten ze niet dat ik (nog steeds) blog. En voelen ze zich niet zo gemakkelijk bij het opnemen van contact.
Tsja.
(het kan ook zijn dat ze om een andere reden op mijn profiel kwamen, natuurlijk: omdat ze iemand uit mijn netwerk zochten, bijvoorbeeld. Maar als ik naar de data kijk, zie ik een duidelijk en verrassend patroon)
Wisten ze maar dat het hier allemaal te lezen is. Wat doet Elja, hoe gaat het met Elja, wat is Elja van plan. Nou ja. Niet allemaal. Maar wel veel.
(er zijn ook oud-collega’s met wie ik bijna wekelijks en zeker paar-wekelijks contact heb hoor. die weten precies hoe het met me gaat en wat ik aan het doen ben)
Dus zo makkelijk kan het zijn mensen. Bellen is sneller, lezen is makkelijker.
Bijkomend voordeel van dit blog lezen is dat je hier wél gewoon anoniem kunt gluren. Dat is een van de handige dingen aan blogs lezen, dat je de blogger niets verschuldigd bent en al helemaal niet de data over je bezoek 🙂
Hier kan het nog, anoniem gluren!
Reageren?