Omdat het dinsdag was vandaag, reed ik twee uur naar Friesland en twee uur terug. Ik had gezien dat er een mooie tentoonstelling was in Museum Belvedere van iemand die ik niet kende: Wilhelmina Barns-Graham.
Ik vond de afbeeldingen die ik zag over de tentoontstelling zo mooi. Ik weet niet precies waarom, maar het leek me iets om te gaan verkennen. En ik vond het inderdaad prachtig.
Vooral toen ik de eerste zaal inliep.
Ik had het gevoel dat ik deze werken al kende. Ze kwamen me zo bekend voor. Maar ik kende de kunstenaar niet.
Op de terugweg luisterde ik een aantal podcasts over haar (waaronder deze) en eentje over st Ives als kunstenaarskolonie. Zo kwam ik er achter dat ze 60 jaar aan het strand in st Ives, Cornwall woonde). Ik ben wel in het Tate st Ives geweest, ooit. Maar ik denk niet dat dat het is.
Nee, ik denk dat het iets anders was: mijn tante. Zij was het eerste waar ik aan moest denken toen ik al die werken zag. Ze voelden bekend. Alsof ik ze kende maar lang niet gezien had.
Ik heb van mijn 11e tot ver in de 20 iedere zomer bij mijn tante doorgebracht in Engeland en – denk ik steeds vaker – ben besmet geraakt met haar smaak. Ze wist veel over techniek en kunst. En haar schoonmoeder was schilder, net als haar oom.
Ik kan het mijn tante niet meer vragen, want die kan geen antwoord meer geven. Dus ik kan het mis hebben. Maar alles deed me aan haar denken. Aan haar smaak.
Heeft ze me ooit meegenomen naar een tentoonstelling? Had ze ergens een ansichtkaart of een poster? Of een boek over Barns-Graham?
Het doet me ook denken aan de oom van mijn tante. De schilderijen van hem die bij mijn tante thuis hingen, leken er een beetje op. Met verschillende manieren van schilderen en van die zwarte schetslijnen.
(De foto’s werden niet zo goed, omdat, waar ik ook ging staan, óf de lichtbakken óf de ramen werden weerspiegeld. Dus je moet zelf maar gaan kijken, voor 29 september)
Ik zag dat er in augusts in Londen werken te zien zijn. Mocht je daar dan toevallig zijn.
Ik weet niet wat er zo mooi aan is
Het is heel mooi. Alleen weet ik er niet genoeg van om te begrijpen waar het hem nou in zit. In de techniek en de gebruikte materialen, denk ik (ik moest ‘tempera‘ opzoeken). Er zijn ook schilderijen die meer tekeningen zijn maar toch ook een soort van aquarel lijken. Of schilderijen waar spetters van iets anders overheen zitten. En veel schilderijen waar de ondergrond zichtbaar blijft. Ik weet het niet precies maar ik vind het prachtig.
Heel veel van wat ik mooi vond waren ‘modernistische’ afbeeldingen van landschappen. Vooral van gletsjers en rotsen, eilanden en de kust. Maar dan weergegeven als geomrische vormen. Met prachtige kleuren.
Ik weet het niet!
Soms vraag ik me af, als ik in een museum loop, of ik het werk zou hebben gekocht als ik langs een galerie was gelopen en ik had het gezien en ik kon het betalen. Vaak weet ik niet zeker of ik een schilderij had herkend als bijzonder. Maar deze werken, ja. Daar was ik voor gevallen. Ik zou er de hele dag naar kunnen kijken.
Belvedere is om heel veel redenen de moeite waard
Museum Belvedere heeft een interessante focus. Iets met kunstenaars uit het Noorden en kunstenaars die zich bezig houden met het landschap om hen heen. Zoiets. Bijzonder thema.
Er zijn mede daarom heel veel redenen om naar dit museum af te reizen. Waaronder de collectie schilderijen van Jan Mankes. Ik weet niet of je hem kent, maar hij is wereldberoemd. Hij heeft een bijzondere, beetje romantische manier van schilderen. Meestal dieren of landschappen, met een bijzondere gloed en veel bijzondere tinten blauw. Prachtig.
Ik kende hem niet, maar museum MORE heeft een mooie collectie die me bezig hield. En daar is ook een podcast over: Wondermooi, te luisteren op YouTube of Spotify. Dus ik wist al dat Belvedere ook schilderijen van hem had.
Ook de tuin en het landschap zijn de moeite waard. Vooral als je nu gaat, met al die veldbloemen overal in het landschap.
Kleine tip: in Google Maps word je naar een andere parkeerplaats gestuurd dan die voor het museum. Vanaf die parkeerplaats is het nog 5 minuten lopen. Als je slecht ter been bent, moet je even goed uitzoeken hoe je op de parkeerplaats bij de ingang komt.
En nu … allemaal richting Friesland, nu je er Barns-Graham nog kunt zien en de veldbloemen bij het museum nog in bloei staan!
Reageren?