Ik zit een beetje te denken over feedback, de laatste dagen.
Komt omdat ik een paar keer negatieve feedback kreeg. Sommige feedback was terecht en sommige niet; sommige feedback was gevraagd en sommige ongevraagd.
Mensen zijn vooral in Nederland totaal niet bang om feedback te geven. Ook niet online. Het is een van de mooie kanten van onze cultuur, dat je gewaardeerd wordt als je een kritische geest hebt, en zegt waar het op staat.
Mogen is niet: moeten
Maar goed. Sinds ik in het buitenland woon denk ik steeds vaker: dat je iets mag zeggen, wil niet zeggen dat je altijd maar iets moet roepen. En: voordat je iets zegt, kun je je afvragen wat het toe gaat voegen. Dat je een mening hebt, wil niet zeggen dat je hem altijd maar moet geven.
Wat dat betreft raakte Jacob Jan me van de week met een blog over roepen (ik weet niet meer precies welke het is, want roepen vs dialoog is een onderwerp waar hij zich terecht druk om maakt en veel over schrijft).
Ik zag het net nog gebeuren op Facebook, op de pagina van de HEMA. Die waren bezig om snel nog voor de 30e maart (zie blog van gisteren) hun Timeline te updaten. Alleen hadden ze even niet door dat ze een vinkje “verbergen van tijdslijn” uit moesten zetten omdat anders al die prachtige updates van hun Timeline zo hup, in de stroom berichten van fans terecht zouden komen.
Opeens hadden fans dus een hele reeks berichten van de Hema. Maar degene die voor Hema de updates aan het toevoegen was, kreeg door wat er mis ging en bood excuses aan, heel netjes. En heel menselijk. Precies wat je wilt dus van zo’n pagina en zo’n bedrijf. Het zijn ook maar gewoon mensen die de Timeline zitten te updaten, tenslotte!
[Ga vooral even kijken naar die Timeline! Als je terug gaat in de tijd, vanaf jaren 20, krijg je prachtige foto's te zien van Hema in die tijd. Echt prachtig, hoe ze in hun archief zijn gedoken en een soort museum-op-facebook hebben gemaakt! Neerlands trots :-)]
Maar toch zijn er mensen die dan negatief blijven. Een negatieve insteek hebben. Toch nog even vertellen hoe stom of vervelend ze het vonden.
Ik ben de afgelopen 2 jaar een paar keer letterlijk stilgevallen van feedback door Nederlanders. Van feedback die ik zelf kreeg, en feedback die anderen kregen (niet-Nederlanders). Gevraagd en ongevraagd. Nou ja, vooral ‘ongevraagd’ eigenlijk.
Wat wij in Nederland als ‘direct’ beschouwen, dat heet in het buitenland toch snel meer ‘bot’. En, vind ik, er is leuk bot en stom bot. :) Recht-door-zee-bot en dom-bot. Mijn Groningse fietsenmaker tijdens mijn studietijd was Gronings bot en dat was super. Een bekende die een vriendin vertelt dat haar gerecht niet lekker is, dat vind ik dom-bot. Wat voegt dat nou toe?
Anyway. Een ding is zeker. Als je als bedrijf of als mens online (publiek) opereert, ga je vroeger of later feedback krijgen! En dat is weer een vak apart, daar mee omgaan. Belangrijk om je ego opzij te zetten, het serieus te nemen, en ondertussen bij jezelf te blijven. Open te zijn.
Best een uitdaging…
