De #WOT (de wekelijkse schrijfopdracht van Karin) van vandaag is ‘Onderhuids’.
Het mooie van zo’n opdracht is dat je gewoon alles in je op kunt laten komen, en als je dat toestaat, gebeurt dat ook! Ik zit hier om mezelf te lachen, want het eerste dat bij me opkwam was mijn groeiende irritatie over de ‘product’ dat ik voor veel te veel geld gekocht heb en waarvan ‘het bedrijf’ de hele dag over zichzelf praat. Terwijl ik geen info krijg over mijn ‘product’. Onderhuids?
[laat mij maar vaag blijven, dat is beter, anders wordt het zo'n moddergevecht he en ik wil het gewoon kwijt vanwege mijn gevoel, en niet vanwege kritiek op dat bedrijf] [ik geef ze ergens op een ander moment misschien nog wel feedback als ik durf]
Mijn irritatie is helemaal niet onderhuids. Die is bovenhuids. Ik erger me bont en blauw. Ik bedoel, geel en groen.
Helemaal tegen mijn principes in. Ik wil me niet meer ergeren, het voegt niets toe. Het is eigenlijk ook tegen mijn principes om negatief over bedrijven te bloggen. Maar mijn hart wil het uitSCHREEUWEN! Zo onderhuids is het! ?
Het is gewoon heel, durf ik het woord te schrijven???, heel lullig als je heel veel geld betaalt als klant, en totaal niet geinformeerd wordt over wat je zult krijgen, en dan ook nog eens de hele dag op Twitter gepraat van het bedrijf over zichzelf moet aanhoren.
Een stuk van mij heeft er vertrouwen in dat het goed gaat komen. Een ander stuk denkt, bah, kon ik er maar van af (kan niet) (ik wil het ook niet echt) (twijfel twijfel).
Het is in ieder geval erg leerzaam geweest om te ervaren hoe het is als klant als je niet serieus genomen wordt. En hoe dom het is als bedrijf om veel over jezelf te praten.
Dat doet me denken dat ik dat de laatste tijd vaker zie bij bedrijven, vooral op Twitter. Dat idee van: oh, wij zijn zo interessant, oh, kijk ons nou leuk over onszelf en elkaar praten, oh, wat zijn we leuk.
Bah. Ophouden nou! Het gaat om je klant!
Onderhuidse irritatie? Zeg maar gerust bovenhuidse, overheersende irritatie.
En nu loslaten, Daae, Zennnnn….
[lukt natuurlijk niet. ik ben er helemaal vol van, de irritatie, ohohoh als ik toch eens het echte achterste van mijn tong kon laten zien! het echte echte achterste zeg maar.]
[zennnnnn//zennnn//zennn//]
[ik heb toevallig laatst besloten dat het tussen mij en yoga na vele malen proberen echt nooit iets gaat worden. ik ben gewoon helemaal niet zen en ik wordt ook gewoon totaal on-zen van yoga]
Dank dat ik dit even aan jullie kwijt mocht. Het onderhuidse boven brengen. En excuses voor deze ‘rant‘, zoals ze dat hier zo mooi noemen.
