Mijn zoontje leert fietsen. Het is een nogal moeizaam proces. Dat komt omdat hij bang is om te vallen. En als je bang bent, houd je je in. Je bent niet commited aan de beweging, de richting. En dan val je juíst.
Ik herken dat. Van skiën. De keren dat ik op wintersport ging en niet lekker in mijn vel zat, was het niets. Ik durfde niet.
De beweging ingaan met commitment
Bij skiën geldt ook: je moet je overgeven aan de beweging, committed zijn, je skies richting het dal draaien en je hele lichaam committen. Bocht, na bocht, na bocht. Als je skies richting dal staan, maar je lichaam aarzelt, dan ga je naar achter hangen. Als je achterover hangt, dan val je en/of heb je geen controle, kun je niet sturen.
De angst in je hoofd vertaalt zich naar je lichaam. Met gevolg.
Maar goed. Leg dat maar eens uit aan zo’n ventje! “Als je stopt met bang zijn, kun je het.” “Als je los laat, krijg je controle.” Klinkt als een clichè uit een parenting manual! Bovendien, ik zou hem willen zeggen dat hij niet gaat vallen. Maar je weet: natuurlijk gaat hij een keer vallen. Hij gaat vaker dan 1 keer vallen. Dus ik kan hem dat niet beloven. Hij moet zelf ontdekken dat hij zich over moet geven aan de beweging om het echt te kunnen.
Nog een les uit de VS
Amerikanen kunnen dat heel goed, die commitment geven aan alles wat ze doen. Zich overgeven aan hun doel.
Wij vinden dat ze overdrijven, of hoog van de toren blazen. Maar zij zijn gewoon committed. Ze hebben besloten een bepaalde richting op te gaan, ze hebben besloten iets te gaan doen of te willen bereiken, en ze gaan. Ze ZIJN al succesvol, in hun hoofd. Ze gedragen zich er al naar.
Ik kijk veel van die kookshows (daar zijn er hier een heleboel van). En iedere kok die afvalt in ‘Chopped‘ zegt, als ze de microfoon onder zijn/haar neus duwen: ik ben niet voor niets zo ver gekomen. Hier zijn geweest geeft me nog meer motivatie om het te blijven proberen. Het is een teken dat ik op het goede pad zit.
Ze zijn committed. Ze gaan er voor.
Angst houd je tegen
We zijn allemaal wel eens bang. We houden ons allemaal in. We doen iets wel, alleen niet fully committed. Doen iets ‘erbij’ of hebben een ‘bedrijfje’. Een ‘plannetje’. Delen een beetje van wat we meemaken maar niet de echt belangrijke dingen. Of worden tegen onze zin een veranderingsproces in getrokken. Tegen heug en meug. Ja, daar kan ik over mee praten.
Het is prima om een beetje te twijfelen, te sikkeneuren, te vertragen, te klagen. Vind ik. Je mag jezelf best de ruimte geven om een tijdje in limbo te blijven hangen.
Maar op een gegeven moment moet je om, als je je doel wilt bereiken. Je moet je overgeven aan de richting die je hebt gekozen, en er vol ingaan. Ik ook. Jij ook.
‘Er voor gaan’, maar dan op zijn Amerikaans: fully committed.
Meer “Lessen uit de VS:”
Les 1: Gemak
Les 2: Binnen (blijven) halen
Les 3: Ondernemerschap
Les 4: Commitment
Les 5: Grenzen verleggen – en overschrijden
Les 6: Falen mag
Les 7: Informeel contact
Les 8: Niets is onmogelijk
Les 9: Excelleren





Pingback: Lessen uit de VS: grenzen verleggen en overschrijden | Elja Daae
Pingback: Lessen uit de VS (9): excelleren | Elja Daae
Pingback: Lessen uit de VS: discipline | Elja Daae