Je eigen webwinkel beginnen: 10 valkuilen (uit ervaring)

Misschien weten jullie dat ik een webwinkel had, een paar jaar geleden. Oszinte.com, heette mijn zaak. Ik verkocht handgemaakte producten, van vilt, van porcelein. Gemaakt door ambachtslieden uit Hongarije. Al sinds ik als puber een artikel las over Anita Roddick wist ik: commercie en goede doelen verenigen is de uitkomst.

Toen we naar Hongarije verhuisden zag ik mijn kans schoon. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn spaargeld, plus een lening bij mijn moeder en schoonmoeder van een paar duizend euro, en aan de slag.

Iemand die ik bewonder is ook bezig met een webwinkel. Dat deed me denken aan wat ik allemaal anders zou doen, achteraf.

Ik maakte een heleboel fouten. Ik was, denk ik, gewoon niet zo heel erg serieus. Al voelde ik dat toen anders. Of misschien was ik wel serieus maar naïef? Hoe dan ook. Mijn valkuilen als webwinkelier vind je hieronder – wie weet, heeft iemand er nog iets aan….

1 Te veel focus op te weinig

Natuurlijk is er ontzettend veel om aan te denken als je een webwinkel begint. Financien, je site, marketing, voorraad/producten, huisstijl, logistiek. Je moet focus hebben, en toch ook weer niet, want alles moet gebeuren. Als je het ene onderdeel niet regelt, gaat het uiteindelijk toch mis, ook als je iets anders juist heel goed geregeld hebt.

Je kunt wel lekker fröbelen met je huisstijl, maar je moet toch zorgen dat je logistiek ook op orde is. En je kunt wel alles voor elkaar hebben qua logistiek, maar als je branding (en je huisstijl) niet goed geregeld en uniform zijn, komt je onprofessioneel over, hebben klanten geen vertrouwen in je, en verkoop je niets.

Ik focuste te veel op een paar onderdelen, en te weinig op andere. Ik heb echt honderden uren aan mijn site zitten prutsen, en vergat mijn marketing aan te pakken.

2 Alles zelf willen doen

Alles moet gebeuren (zie vorige punt). Maar dat wil niet zeggen dat je alles zelf moet doen! Ruim budget in voor het uitbesteden van dingen. Investeer in een goede website bouwer en iemand voor je huisstijl. Hoe ga je foto’s van producten aanpakken? Kan iemand je adviseren over je online marketing?

Alles zelf doen is gewoon geen goed idee. Slim delegeren is de oplossing. En kwaliteit kost geld. Achteraf had ik graag geïnvesteerd in een webdesigner! Dan was het denk ik heel anders gelopen.

3 Geen slim voorraadbeheer

Je voorraad kost geld. En dat geld zit maar te zitten, tot je je voorraad verkocht hebt. Het is supermoeilijk om voldoende, maar niet te veel in te kopen. Aan de andere kant is het goedkoper om in grotere hoeveelheden in te kopen. Eeuwig dilemma.

Ik was telkens te bang dat ik te weinig had. Dat is de reden dat ik nog steeds een paar dozen vilten kerstversiering en vilten kussens heb staan op zolder en in de kelder. Vooral toen ik op een veel te dure kerstmarkt stond, was ik zo bang dat ik niet genoeg zou hebben dat ik veel te veel investeerde in voorraad.

Achteraf beter om te weinig te hebben, denk ik, en uitverkocht te zijn. Klein rekensommetje had veel kosten gescheeld (hoeveel moet ik verkopen om mijn kosten er uit te halen en een mooie winst?).

4 Ondoordacht risico nemen

Die kerstmarkt was een enorme investering voor mij. 1500 euro voor een stand van 5 dagen, 5 dagen bezetting, voorraad, en natuurlijk de inrichting. Die kostte niet zozeer geld (ik haalde letterlijk van heinde en ver spullen, leende alles van familie en vrienden). Maar wel heel veel tijd en energie. Inrichten, afbouwen, iedere dag openen en sluiten van 10:00 tot 22:00.

Daar stond tegenover dat ik heel weinig omzette. Dat had o.a. te maken met mijn volgende punt: ik had veel te kleine, goedkope items.

Het was, kortom, een enorm risico. Zeg ik dat ik het niet had moeten doen? Nee. Het was een goede manier om bekendheid te krijgen (als ik mijn overige zaken op orde had gehad, zie verderop), om je producten te testen bij een doelgroep, en om in 1 klap omzet te draaien. Maar ook om de ervaring van verkoop op te doen. Het is slim om nieuwe verkoopkanalen te zoeken ter ondersteuning van je winkel, vind ik nog steeds.

Maar in dit geval leverde het risco niets op en was mijn geld op. Ik had denk ik iets meer moeten incalculeren wat het me op zou kunnen leveren, en hoe ik er het het meeste uit zou halen qua marketing.

5 Geen goede verdeling in je aanbod

Op de kerstmarkt leerde ik een waardevolle les: ik had te veel kleine, goedkope producten. Althans, ze waren niet goedkoop, maar producten van onder de 5 euro zijn lastig. Want je moet er heel veel van verkopen, wil je een beetje omzet draaien. Ik had best veel verkocht, in aantal, maar niet genoeg in omzet.

Een spreiding in je producten qua grootte, qua prijzen, is dus belangrijk.

Dat geldt overigens niet alleen omdat het voor jezelf beter is. Klanten hebben ook liever een keuze, zelfs in prijs. Zowel in mijn eigen werk aan de commerciële kant, als wanneer ik zelf als klant een offerte krijg valt me dat op. En heel vaak kies je dan als klant toch voor de middelste optie.

6 Gebrek aan kennis over online marketing

Ongelofelijk, maar ik vergat gewoon om me te verdiepen in online marketing. Moeilijk voor te stellen nu, maar ik was zo druk met van alles en nog wat dat ik onvoldoende bezig was met Google etc. Met emailmarketing deed ik veel te laat iets. Terwijl dat toch de backbone moet zijn van je marketingstrategie.

Sterker nog, ik bedacht was toen die kerstbeurs al was begonnen dat ik zou moeten zorgen dat mensen zich inschreven op mijn mailinglist! Ik had wel hele mooie kaarten laten maken met producten en mijn websiteadres. Maar eigenlijk had ik moeten zorgen dat er een inschrijfformulier voor mijn nieuwsbrief lag.

Mijn blog leverde uiteindelijk wel hits op op goede zoektermen, maar dat was volkomen onbedoeld…en ik had ook geen conversiestrategie om daar optimaal gebruik van te maken.

7 Niet de juiste persoon zijn

Ik was niet helemaal de juiste persoon voor zo’n webwinkel. Ik ben niet van de details. Ik geef niet zoveel om huisstijl en uitstraling van producten en verpakking en zo. Ik vond het vreselijk om in mijn eentje te werken, de hele dag achter mijn computer. Iets dat ik vandaag de dag overigens erg leuk vindt, zo achter de computer, maar ik ben ook nooit echt alleen online. Toen wel.

Je moet als webwinkelier heel goed zijn in online marketing, maar het ook leuk vinden om bezig te zijn met producten uitzoeken, ze fotograferen, met marketing, met logistiek, goed zijn in het beantwoorden van vragen, in de operatie. Mijn schoonmoeder hielp me vanuit Nederland, en zij is gelukkig goed in aandachtig inpakken en opletten. Niets voor mij. Naar het postkantoor, inpakken, bonnen printen, pfff.

8 Stressen i.p.v. er plezier in houden

Ik vergat plezier te hebben. Ik had zoveel stress over kosten en omzet…ik vergat plezier te hebben in wat ik deed. Omdat ik alles zelf deed, was ik continu bezig met veel te veel dingen, en ik vergat gewoon om plezier te hebben. Je kunt zeggen wat je wilt, werken doe je om geld te verdienen, maar toch – het is leuker als je er plezier in blijft houden!

Bovendien straalt jouw plezier af op je klanten – en je stress ook. Ik zie wel eens kleine ondernemers bezig, in hun winkel of achter hun kraam, en ik kan hun stress bijna zien. Herkenbaar. Maar niet bevorderlijk voor het plezier van je klanten.

9 Onderschatten hoe moeilijk het is

Het lijkt zo makkelijk, een webwinkel. Niets is minder waar. Succesvol een webwinkel runnen is maar weinigen gegeven. Daarom vond ik het zo leuk om de serie op Frankwatching te lezen over Een webwinkel in 12 stappen over de ervaringen van de mannen achter lensbestel.nl (ebook). En bewonder ik Martine die  altijd bezig is met haar winkel op artoek.nl.

Ik heb het behoorlijk onderschat, dat is zeker. Het is niet voor niets dat de bank je vol cynisme bekijkt als beginnende webwinkelier. Er zijn er maar weinigen die het waarmaken.

10 Geen belangstelling hebben voor de cijfers

Ik houd niet van getallen en cijfers en financiele zaken. Ik had dus ook niet goed doordacht wat mijn kosten zouden zijn (ik stond iedere keer weer te kijken als ik weer iets moest afdragen aan de KvK of een of ander productschap).  Hoe het zat met marges, hoeveel producten ik wel niet moest verkopen om echt winst te maken. En hoe ik het allemaal zou administreren.

Laat staan dat ik een systeem had om te meten wat er gebeurde op mijn website, conversie, statistieken (social media was er nog niet!).

Maar cijfers zijn alles. Train jezelf erop om cijfers bij te houden, in te voeren, en te analyseren. Desnoods laat je dat door iemand anders doen.

Vandaag de dag: hoe zou ik het aanpakken?

  • Een heleboel marktonderzoek om te kijken wat de behoefte is, wat voor concurrenten er zijn (nationaal en internationaal), en om ideeën op te doen
  • Ik zou mijn plannen tot in detail uitwerken
  • Ik zou klein beginnen maar klaar zijn voor grote stappen. Klein beginnen maar groot denken.
  • Ik zou met zoveel mogelijk mensen gaan praten en tijd uittrekken om veel te lezen
  • Ik zou zo snel mogelijk beginnen met een domein en daarop gaan bloggen, zelfs als mijn webwinkel nog niet live stond
  • Ik zou (zoals in het ebook dat ik noemde wordt voorgesteld) een aantal scenario’s maken voor wat betreft de logistiek. Logistiek is een heikel punt voor een webshop. Want het kost veel energie en planning om tijdig je pakjes naar het postkantoor te brengen en te zorgen voor goede verpakking etc. Maar uitbesteden is heel duur en wordt pas bij hoge omzetten interessant.
  • Ik zou veel meer in de cijfers duiken.
  • En: ik zou hulp vragen. Ik deed alles in mijn eentje, ontdekte alles in mijn eentje, worstelde in mijn eentje. Ik was eenzaam, en ik had geen ‘soortgenoten’ om mee te sparren.
  • En ik zou me storten op online marketing en social media….
Spijt heb ik niet, in tegendeel. Het was zo waardevol, en ik leerde een prachtig stuk van Hongarije kennen, dat van de handwerktradities en de folklore. En het zette me op mijn huidige pad.
Maar ik zou het nu toch wat anders aanpakken.

 

  • http://twitter.com/zsonja Sonja Broekhuizen

    *verplaatst haar idee voor een webshop heel veel ver weg*
    Altijd fijn om ervaringen van anderen te lezen: heel leerzaam ;-) 

  • http://twitter.com/Artoek Martine Bakx ARTOEK

    O Elja, wat een fijn stuk!
    Ik ben ook een groot bewonderaar van Anita Roddick. Een grote inspiratiebron, ik heb haar beide boeken meermaals gelezen.
    En jawel, mijn webwinkel ben ik gestart met hetzelfde oogpunt commercie en goede doelen is de oplossing. Ik heb een offline winkel gehad, en o wat stoorde het mij dat ik niet kon inkopen bij de fairtrade organisaties. Alleen officiële wereldwinkels die met vrijwilligers draaiden mochten dat destijds. Zo trek je die handel toch nooit omhoog?
    Mijn spullen worden gemaakt op een werkgelegenheidsproject in Bangladesh. Later is daar een fairtrade naaiatelier in Thailand bijgekomen. Ik onderhandel nooit over de prijzen aan inkoopkant, omdat ik er vanuit ga dat dat de prijs die ze voor het product moeten hebben.

    Je gelooft het misschien niet, maar ik heb ook fouten gemaakt. Ondanks dat ik heel goed kan rekenen, eeuwig naar de cijfertjes tuur, nog voor de start nieuwsbrieven verstuurde, rekening gehouden heb met de logistiek en opslag, op 1 product na kan alles bij als brievenbuspost verstuurd worden bijvoorbeeld. Ik heb goed gekeken naar waar behoefte aan zou zijn.
    De grootste fouten:

    Ik ben in 2002 gestart. Een vliegende start. Online waren de originele winkels op 1 hand te tellen. Offline was er nauwelijks verkleedkleding te koop het hele jaar rond. Alleen met carnaval was er aanbod.
    Ik heb de fout gemaakt om altijd te voorzichtig in te kopen. Het eerste jaar dat ik pieten- en sinterklaaspakjes had kreeg ik ze niet aangesleept. Offline nauwelijks te krijgen, laat staan online. Sinterklaaspakjes voor kinderen had ik sowieso nog nooit gezien. Dochter was de enige met zo’n pak op kinderdagverblijf en oogstte veel bewondering. Ik had 3x zoveel kunnen verkopen als ik genoeg voorraad had gehad.
    Het jaar erop was ik voorbereid, maar toen waren ze ineens overal te koop, en voor prijzen waar ik met mijn katoenen, fairtrade gemaakte pakjes niet tegenop kon. Je kon ze zelfs sparen bij de C1000.
    Maar per saldo had ik die eerste jaren altijd te weinig in huis. En klanten willen/kunnen geen 6 weken wachten op een verkleedsetje.

    Mijn grootste fout is echter geweest te denken dat klanten vanzelf komen. Omdat ik een, in mijn ogen, fantastisch goed product had. Een origineel product, fairtrade gemaakt, goede kwaliteit en tegen een hele, hele scherpe prijs omdat ik rechtstreeks inkocht bij de naaisters. De klanten kwamen ook vanzelf, maar achteraf gezien was dat niet voor het product, maar omdat er nauwelijks aanbod was. 2007 was mijn topjaar. Sindsdien daalt het.
    Kwaliteit kun je online helemaal niet zien en beoordelen. Dat het fairtrade gemaakt is  zie je ook al niet aan de buitenkant. Dat moet je communiceren. Ja en die prijs. Die ligt hoger dan bij het Kruidvat. En op een foto kun je niet zien dat mijn prinsessenjurkje langer mooi blijft en minder snel kapot gaat.
    Aan die zichtbaarheid (en vindbaarheid) heb ik veels te weinig gedaan.
    Ik ben te laat gaan bloggen bijvoorbeeld, pas in jan. 2010.
    Ik heb voor de vindbaarheid veels te veel vertrouwd op mijn winkelhost. Ik had in 2007 moeten overstappen naar iets anders. De winkeldatabase bijvoorbeeld is tot halverwege 2009 niet leesbaar geweest voor zoekmachines. Nu heeft mijn winkelhost het op orde, maar er zijn heel wat strubbelingen geweest.

    Anyway, spijt heb ik ook niet. Ik heb intussen heel veel SEO-kennis (ps lezers, je kunt me inhuren, mijn specialisatie is winkels). En als ik eerder was begonnen met bloggen (vind ik veels te leuk) had ik me misschien te weinig beziggehouden met de vindbaarheid.

  • http://www.eljadaae.nl Elja Daae

    Dat inkopen is echt een knelpunt he? Als je nog wat vilten kussens wilt gaan verkopen, weet je me te vinden.

    En webwinkeliers in spe, Martine weet waar ze het over heeft :-)

  • http://www.eljadaae.nl Elja Daae

    Ik zet niet dat je het niet moet doen! Alleen dat het niet zo makkelijk is als het lijkt, als je er althans echt serieus je geld mee wilt gaan verdienen.

  • http://twitter.com/jjvoerman Jacob Jan Voerman

    goh, dat het zo zwoegen is ha dik nooit bij stil gestaan.

    nu het zo slecht gaat met griekenland, en grieken massaal naar platteland trekken, zijn er al weer slimme Nederlandse jongens die daar een webwinkel op gaan zetten. Vind ik goed plan: met eerlijke producten Griekenland weer helpen.

  • Lia Vieveen

    Wat een mooie blog! Zoveel input! Mijn droom gaat ooit werkelijkheid worden. En door jouw wijze woorden gaat het zeker een betere droom worden! En ik weet waar ik moet zijn als ik met mijn handen in het haar wil overleggen!

  • http://www.eljadaae.nl Elja Daae

    Ja dat klinkt echt als een geweldig idee! Stel je voor dat je van alles wat je koopt, precies weet waar en bij wie het vandaan komt. Dat zou nog eens iets zijn!

  • http://www.eljadaae.nl Elja Daae

    :-) Ja! Je weet me te vinden…

  • Nicolette

    webshop marketing is ook een vak apart wat nog naast je gewone activiteiten komt kijken……zelf een paar jaar terug begonnen met eigen natuurproducten te maken, ben ondertussen expert op vele gebieden geworden waaronder ook internet marketing…..het is een uitdaging om alles te leren en te weten en vooral blijven te leren…..de markt staat nooit stil.

  • http://www.eljadaae.nl Elja Daae

    Nou, inderdaad! Je moet niet alleen alles weten van je producten, je klanten, logistiek. Maar ook nog online marketing. Poe. Knap hoor! Erg veel bewondering voor mensen als jij.

  • Pingback: Hoe begin je een nieuw project? | Elja Daae