Opvallend feit: mijn twitterstroom zit helemaal vol met 1) mensen die hun eigen cursussen, boeken, en evenementen promoten en 2) mensen die enthousiaste tweets van klanten retweeten. En moet je nagaan: ik heb het over de twee gefilterde streams die ik volg, op basis van twitterlijsten die ik heb gemaakt. Dus dat zijn alleen mensen die ik ken, en/of inspirerend vind om een of andere reden.
Nu ‘ken’ ik online heel veel ZZP-ers, zoals ik zelf ook ben. Toegegeven. En die moeten zichzelf wel promoten.
Of niet?
Ik had vandaag bijna een tweet gestuurd over dat boek dat ik ga schrijven. Om aan te geven dat ik al die inspirerende tweets en conversaties van vandaag ging gebruiken. Dat ze zo inspirerend waren en zo goed bevestigden wat ik in gedachten heb.
Ik heb het niet gedaan. Ik heb geen zin om Zo Iemand te zijn. Dat is ook weer een beetje laf natuurlijk, he. Valse Bescheidenheid, ook een beetje. Maar als je dan vervolgens de hele dag van die promo-tweets voorbij ziet komen denk je: bah. Moet dat zo?
@replies vs ongeadresseerde tweets
Het opvallendste is misschien nog wel dat dat ook vrijwel het enige is dat je van die mensen ziet. Je ziet ze nooit eens een gewone tweet (dus zonder @naam aan het begin) sturen over iets waar ze aan denken, iets dat ze opvalt, de tv-serie die ze aan het kijken zijn. Niets. De enige tweets die je ziet zijn de promotionele tweets, en de tweets met links naar hun blogartikelen.
Misschien hebben ze het niet door, dat heel veel mensen al die conversaties die ze voeren helemaal niet zien omdat ze niet dezelfde mensen volgen.
[Voor de nieuwe twitteraars: als je een tweet begint met een twitternaam, dus @elja1op1 of @jjvoerman of @lindakwakernaat, dan zien alleen die mensen je tweet in hun stroom twitterberichten, EN de mensen die zowel jou als die ander volgen. En als mensen naar je twitteraccount gaan op twitter.com/naam, zien ze ook al je tweets. Dus als je wilt dat al je volgers je tweets zien, moet je ze niet beginnen met een twitternaam. Dus geen 'reply' gebruiken.]
Of misschien is Twitter van een conversatiekanaal voor hen een promo-kanaal geworden. Ik weet het niet. De reden dat ik ze in mijn streams heb staan, is dat ze altijd zo leuk waren om te volgen en mee te praten.
De 70-20-10-regel
Laatst stond ergens een mooie infographic over Facebook (waar ook alweer??). Dat je, om succesvol te zijn, 70% leuke, handige goede of mooie dingen – wat dan ook relevant is voor jouw fans – moet posten, 20% content van anderen moet delen, en maar 10% promotionele updates moet plaatsen.
Je kunt in zo’n verhaal geirriteerd raken over die 10%. Bah, belachelijk, promotie is stom, etc. Maar dat is het punt niet, voor mij. Het gaat om het omgekeerde. Wat dit aangeeft is dat promotionele content pas acceptabel is, als je voor 90% waarde toevoegt. Wat die waarde dan ook is. In het geval van die mensen is dat gewoon, leuk kletsen, dingen delen, conversaties starten.
En daar gaat het mis. Want dat doen ze niet. Misschien – ik neem even de proef op de som hoor – inderdaad. Nee. Als je naar hun tweets kijkt, zitten daar maar heel weinig @replies bij. Dus conversaties. Ze praten dus weinig tegen ons als geheel, maar ook maar weinig tegen individuen.
Interessante vraag is natuurlijk: gaan ze steeds meer promoten omdat het steeds lastiger wordt om hun diensten te verkopen? En worden die diensten lastiger te verkopen (op Twitter) omdat ze steeds minder ‘echt’ zijn, en authentiek, en aanwezig met gewoon wat kletspraat?
Interessante materie om verder over na te denken…
PS Als ik naar iemands twitterprofiel kijk en ik zie daar een en al conversaties tussen diegene en indivuele twitteraars, geeft me dat de indruk dat diegene interessant is, betrouwbaar, menselijk. I.t.t. profielen waar je met name algemeenheden ziet en/of promotionele tweets. Eens?
PS 2: Ik denk dat ik mijn artikelcategorie ‘doelgericht twitteren’ gewoon weg moet gooien. Ik weet niet of ik er nog in geloof, althans niet op de manier waarop ik er twee jaar geleden in geloofde. Wereld op zijn kop! :)





Pingback: Twitter: het draait om je boodschap - Eelco Martens » Eelco Martens